Verhalen van bewoners

Je kunt een heel eind komen, maar je moet weten wat je wilt

Sheila woont sinds een aantal maanden in een Exodushuis. Hoe dat bevalt en wat ze meemaakt houdt ze bij op dit weblog. Dit is deel 1.

Hier voel ik dat ik bij de juiste plek ben

Tweede blog van Ronaldo:

Ik zit bij Exodus en en druk bezig mijn leven aan het veranderen of verbeteren.

Ik hoop dat ze me kunnen vergeven

Het eerste weblog van Ronaldo, bewoner van een Exodushuis.
Ronaldo heeft een gedicht over zijn leven geschreven.

Ik wil mijn vrienden de oren van het hoofd kletsen

Tweede en laatste blog van Sandra:

Er zijn spannende gebeurtenissen geweest de afgelopen periode, waar ik iets over wil vertellen.

Ik heb veel te doen voor ik mijn leven weer op de rails heb, maar ik ben vol goede moed

De maandag begint als een maandag, donker en koud Ik voelde me absoluut niet bereid mijn warme bed te verlaten, maar ja, melden hè.
Mijn haar zat verkeerd; alle kanten op.
Al met al was ik om 10 voor half negen zover dat ik aan de koffie wilde.

De kern in het leven is, dat je altijd aan jezelf mag blijven werken

De derde blog van Theo, bewoner van een Exodushuis.

Zo hier weer een stukje van mij.
Ik heb maar even gewacht op de kerstdagen, omdat het mijn eerste kerst is sinds lange tijd, die ik door breng in gedeeltelijke vrijheid.
Ja ik noem het even gedeeltelijk, omdat binnen Exodus natuurlijk nog een aantal regels gelden waar je jezelf aan dient te houden.

Tweede kans? Velen hebben niet eens een eerste kans gehad

De tweede blog van Theo, bewoner van een Exodushuis.

Zo weer even een stukje over het gebeuren bij Exodus.
Afgezien van de begeleiding die hier gegeven wordt, is het natuurlijk ook van belang dat je meerdere zaken geregeld hebt, om verantwoord aan je tweede kans te beginnen.

Dat is het fijne aan Exodus, je doet het samen

Ik zal me even voorstellen: de naam is Theo en ik woon bijna 10 maanden in een Exodushuis. Ik ben 39 jaar.

Mij is gevraagd iets te schrijven deze maand over mijn ervaringen in het Exodushuis en ik zal dit proberen zo goed als mogelijk te doen.
Natuurlijk is elke ervaring persoonlijk en ik spreek dus niet voor iedereen die hier verblijft.

Ik word weer een beetje trots op mezelf

Ik ben Cindy en ik ben 23 jaar jong. Dit is mijn tweede blog.

Ik zit nu ondertussen 4 maanden en 3 weken in een Exodushuis. Sinds mijn eerste verhaal weten jullie over mijn detentie en het gevoel om in exodus te komen. Nu ondertussen zit ik 5 weken op school en het gaat hartstikke goed.

Ik was bang en blij toen ik naar Exodus ging

Hallo allemaal!!!

Ik ben Cindy en ben 23 jaar jong.
Door een fout in mijn leven ben ik in de gevangenis terecht gekomen. Ik wist niet wat me overkwam, want het was de eerste keer in mijn leven dat ik in de gevangenis kwam.

Ik heb het volste vertrouwen in de toekomst

Hallo, zo hier dan mijn voorlopig laatste verhaaltje over mijn belevennissen bij Exodus. Op 15, 18 en 28 september verschenen mijn eerste blogs. Deze blog is het laatste vervolg daarop.

Ik weet nu dat ik nooit te oud ben om te leren

Hallo hier weer een berichtje van Peter!
Op 15 en 18 september verschenen mijn eerste blogs. Deze blog is het vervolg daarop.
Zoals ik vorige week al aangaf, wil ik nu graag wat vertellen over het werkbedrijf waar ik ervaring opdoe. Dit werkervaringsproject is opgezet om (ex-)gedetineerden, die hun straf er (bijna) op hebben zitten, in staat te stellen om weer aan de slag te komen. Vanaf de derde dag dat ik bij Exodus ben binnen gekomen, mocht ik mee met een aantal bewoners die al een tijdje mee draaiden met het project.

Na die eerste dag wist ik al dat dit een hele goede stap was

Hallo, ik ben Peter, 55 jaar oud. Op 15 september schreef ik mijn eerste blog. Deze blog is het vervolg daarop.
Allereerst wil ik het nog even hebben over de dag dat ik op eigen gelegenheid naar Exodus mocht vertrekken. `s Middags om 12.30 uur ging het hek open en stond ik met 2 grote tassen en wat zelf gemaakte schilderijen buiten de inrichting, wat na zo`n tijd toch een onbeschrijfelijk raar gevoel geeft.

Als ik terugkijk, zie ik wat ik met mijn handelen ben verloren

Hallo! Ik ben Peter, 55 jaar oud. Door een misstap ben ik in december 2007 in detentie geraakt. Dit was voor mij de eerste en hopelijk ook de laatste keer dat ik met justitie in aanraking ben gekomen. Als ik terugkijk en zie wat ik door mijn handelen allemaal ben verloren en heb aangericht, ben ik me er terdege van bewust dat het t’ echt niet waard is geweest. Maar zoals zo vaak gebeurd: berouw komt na de zonden. De rechter heeft mij een straf opgelegd van drie jaar waarvan ik er twee moest uitzitten.

Ik wil nu laten zien dat ik iets kan bereiken - Weblog van Mark

Sinds een aantal maanden woon ik in een Exodushuis. Direct vanuit de gevangenis ben ik hier gekomen. Met mijn contactpersoon bij de Reclassering heb ik het gehad over wat ik ga doen als ik vrij zou komen.