ga naar de inhoud ga naar de navigatie ga naar zoeken

Weblog

Het verhaal van een medewerker04/11

Why worry

Rien Timmer, directeur Exodus Nederland, bezocht vorige week het ICPA-congres. Inmiddels is hij weer terug op kantoor, dit is zijn laatste weblog over het congres:

Weer thuis na de conferentie strijden allerlei herinneringen om voorrang. Ja, ook die aan de ontspannen momenten tussendoor en na afloop van de conferentie. Snorkelen tussen de zeeschildpadden en kleurige vissen.

Luisteren naar muziek en andere klanken in de Anglicaanse kerk van Bridgetown en in de tientallen andere kerken die dit religieuze eiland met bijna net zoveel kerkgenootschappen als inwoners rijk is. Genieten van de tropische bloemenpracht, de kolibries en andere kleurige vogels. Twee banden lekrijden in een huurauto met Hollanders die samen toch ontspannen blijven. De hoge golven tegen de rotsformaties aan Barbados’ oostkust bewonderen. Overdadig vis eten op de nachtmarkt in visserplaatsje Oistins. Slenteren op de markten van Bridgetown terwijl je je tussen al die kleurrijke mensen bijna in Afrika waant. Heel veel tropische vruchten eten. Aapjes zien wegschieten tussen de lianen in het dichtbeboste centrum van het eiland. Dagelijks de dag starten met een vroege duik in een lauwe, azuurblauwe zee. Barbados is in veel opzichten paradijselijk.

Maar ook: zoveel gevangenen op die vlek van 2,5 maal Texel. How can? Eén reden moet haast wel liggen in de grote welvaartsverschillen. Echte armoede is er niet, maar de buitensporige rijkdom van sommige bezoekers en bewoners steekt schril af bij het schamele bestaan van vele anderen. Het moet haast wel een vingerwijzing zijn dat juist in zeer egalitaire samenlevingen als die van Scandinavië, waar klasseverschillen grotendeels zijn verdwenen, de meest vooruitstrevende en open gevangenisregimes floreren.

Toch is Barbados geen onveilig land. Als je je maar aan de ongeschreven mores van de Cariben houdt: relaties zijn belangrijker dan resultaat. Niet boos worden, geen haast maken, maar interesse tonen in de ander. Een praatje maken, echt contact zoeken, de ander even aanraken. Why worry man? Dan komt de bestelling maar wat later aan, dan laat het gewenste  resultaat maar wat langer op zich wachten. Mensen zijn toch belangrijker dan resultaten? Een belangrijke les voor alle conferentie-deelnemers die over de wereld verspreid actief zijn als ‘captains of lifes’ van (ex-) gedetineerden. Om te voorkomen dat ze daarbij misschien wel eens meer gericht raken op de praktische en meetbare resultaten van het verwerven van werk, huis, en vaardigheden dan op de mensen die daarachter schuil gaat.

Daarin ligt ook een waarde van deze jaarlijkse conferentie. Natuurlijk, concrete resultaten tellen ook. Afspraken maken, partners helpen, projectplannen uitruilen, onderzoeksresultaten en adviezen uitwisselen. Die resultaten heb ik gelukkig deze week volop kunnen boeken, en leiden komend jaar binnen Exodus zeker tot praktische resultaten in ons werk. Maar het mooiste is misschien toch wel dat met zo’n organisatie een wereldwijd en groeiend netwerk ontstaat van mensen die elkaar leren kennen, waarderen en stimuleren in hun bijzondere werk. Mensen van overheden, bedrijven en particuliere instellingen. Van universiteiten, kerken en VN-instellingen. Van alle continenten, van alle denkbare geloofsrichtingen, van iedere huidskleur en in alle denkbare kleurrijke kledij. Allemaal gericht op een menswaardige behandeling van gedetineerden, vaak dwars tegen heersende politieke en maatschappelijke trends en onderbuikgevoelens in. Waar mogelijk gericht op het voorkómen van criminaliteit en dus van de schade die daarmee toegebracht wordt aan slachtoffers, familieleden, relaties, maar ook aan de dader zelf. En op het vormen van een samenleving waarin, als straffen dan toch onvermijdelijk is, de gestrafte na ommekomst van een rechtvaardige straf daadwerkelijk een eerlijke, nieuwe kans krijgt om zijn leven tot recht te brengen.



Reacties

Rien Timmer - zinnige investering

gepost op: 10/12 - 12:26

Regelingen van schadevergoeding en terugbetaling door ex-gedetineerden? Goed idee, dat overigens al vaak wordt toegepast door rechters. Die maken uiteindelijk de afweging, namens ons allen, hoe een schuldige het beste gestraft kan worden: gevangenschap, boete, terugbetalingsregeling, werkstraf, combinaties etc. Betalingsregelingen hebben trouwens alleen zin als iemand ook ooit weer de kans krijgt zelf een inkomen te verdienen en daarvan dan te betalen. Gelukkig is aangetoond dat om die reden Exodus de samenleving meer oplevert dan dat we kosten. De kosten waar een 'gemiddelde' crimineel de samenleving mee opzadelt (vanwege de misdaad zelf, de kosten van politie, justitie etc.) zijn aanzienlijk hoger dan de kosten die Exodus maakt bij het begeleiden van iemand die daardoor niet terugvalt in criminaliteit. Niks geen hongerig wolven met een gelovig randje dus. Gewoon zinnig nadenken, mensen de kans geven om oude fouten niet opnieuw te maken. Welkom, Mark, om dat zonder vooroordelen eens binnen Exodus te komen bezien!


mArk - tsssk

gepost op: 09/12 - 19:53

De gestaft krijgt die straf vanwege zijn fouten betse "medewerker" Dit kost GELD, Vervolgens moet de belastng betaler jou ook nog eens betalen. Indien mogelijk zou een terugbetalingsregeling heel goed op zijn plaats zijn. Dan pas, en alleen DAN geloof ik in de zaak waar jij in gelooft, voor de rest zijn jullie gewoon hongerige wolfen met het kleedje van die zogenaamde "heer" "god" of elke ander geloofsovertuiging.


Reageer zelf!



Zorg dat je reactie wel voldoet aan onze gedragscode