Pagina's in categorie Exodushuizen
Weblog
Het verhaal van een bewoner25/02
Ik wil mijn vrienden de oren van het hoofd kletsen
Tweede en laatste blog van Sandra:
Er zijn spannende gebeurtenissen geweest de afgelopen periode, waar ik iets over wil vertellen.
Allereerst het leven op zich, met zoveel nieuwe mogelijkheden.
Het is niet zo dat ik elke dag bewust de voordeur open of dicht doe. Gelukkig maar.
Als je niet uitkijkt is -vrijheid- zò weer een andere kooi.
Wel zijn er talloze momenten van genieten, pret, wind in m`n haren, een fijn gevoel in mezelf. Het ervàren van fysieke vrijheid maakt dat ik soms wil lachen, dansen. Huilen ook.
Er komen gevoelens boven die ik lang onderdrukt heb.
Vorige week kwam voor het eerst bezoek voor mij: vrienden die ik al zo`n 30 jaar ken.
Ik heb een vriendschap met haar, een vriendschap met hem en eentje met hen samen. Wel bijzonder eigenlijk.
In eerste instantie zei ik na het maken van de afspraak een paar keer dat ik het spannend vond.
Daarna ontdekte ik dat ik het vooral LEUK vond.
Vanachter het raam van mijn kamer zag ik hen aan komen lopen en het was alsof we elkaar pas nog gezien hadden, in plaats zo lang geleden!
Ik was ontzettend blij met dit bezoek.
In een telefoongesprek had ik laten weten te snakken naar bekende gezichten en behoefte om te praten met vrienden, kennissen.
Mensen die me al jaren kennen en met wie ik kan uitwisselen en delen op die basis.
En ja hoor: bij het aansnijden van een heikel punt, (wat kan/wil ik met oude kontakten, met mijn schoonfamilie), kreeg ik op de vraag wat mijn vriendin er nou van dacht een helder en kort antwoord.
Hierdoor en omdat ik haar vertrouw kan ik opnieuw kijken en verwarring loslaten.
Dat is rijkdom.
Mijn detentietijd kon ik alleen maar schrijven met de meeste mensen en nu wil ik ze de oren van het hoofd kletsen.
Maar goed dat ze dit wel weten van te voren....
Het hek is dus van de dam en het eerste schaap erover of hoe zat dat ook alweer?
In ieder geval hoop ik binnenkort vaker bij te kunnen praten met deze en gene. Als ik liever niet meteen inga op mijn delict, dan hoeft het ook niet, merk ik. Want dat vind ik moeilijk.
Vanmiddag ben ik naar de Botanische tuin gefietst, omdat vrijwilligerswerk daar me heerlijk lijkt.
Op de fiets is het een half uurtje hier vandaan, goed te doen dus.
In de hal raakte ik aan de praat met een mevrouw, die er al jaren werkt. Nadat ik had verteld graag te komen werken als vrijwilliger heeft ze me een heleboel verteld, buiten rondgeleid, koffie aangeboden en kon ik naderhand rondwandelen Had ik al kennis gemaakt met toekomstige collega`s!
Heerlijk is het er en er is zoveel te doen.
Ik verlang naar buiten bezig zijn, handen en voeten in de aarde; op die manier tot mezelf komen. Ik heb het hard nodig.
Reacties
elena - Re: Dordtse Poorten
gepost op: 02/06 - 17:10
sotul meu e arestat in olanda ,cum se procedeaza pentru a intra si el in exodul?
Nadia -
gepost op: 15/03 - 16:34
je hebt een geweldige stijl van schrijven. daar hou ik van. (ik doe het stiekem zelf ook zo moet ik bekennen)
Dikkie -
gepost op: 28/02 - 20:08
jammer dat dit je laatste blog is. ik heb het graag gelezen. Het ga je goed.
