Uit de 45 inzendingen die we binnen kregen vanuit gevangenissen en Exodushuizen koos de jury een top drie. Ook kwamen er prachtige tekeningen binnen!

De jury bestond uit:

  • Jan van Gils, directeur-bestuurder Exodus Nederland
  • Thea Bogers, directeur Dienst Geestelijke Verzorging
  • Jolanda Kromhout, algemeen manager Ark Mission
  • Marcel Ermers, eindredacteur Radio 2 en radio 5 Nostalgia KRO-NCRV

Oordeel

De jury was eensgezind in haar oordeel en was het snel eens over de topdrie. Het gedicht van Sherida werd gekozen omdat er zo duidelijk een uitdaging inzit om op te staan en opnieuw te beginnen. Uit het gedicht spreekt een urgentie die niet te missen is.

Het gedicht van Dennis uit Veenhuizen koos de jury omdat het heel poëtisch en mooi geschreven is. En het gedicht van Roxana springt eruit door hoe ze het thema direct aan haar leven verbindt en ons meeneemt in haar verhaal.

De Gedichten

 

Sta Op
Door: Roxana

Snelle euro’s maken is alles wat ik kende,
‘Fast life’ is waar ik aan wende.
Heen en weer reizen naar verschillende landen,
Drugs kwamen vrij in vele handen.

Jong en oud,
Het liet mij koud.
Belangrijk was mijn geld,
Dat ik zou komen te vast zitten, wie had dat voorspeld?

Daar leerde ik hoe ik mensen hun leven met drugs ruïneerde,
en hoe het ‘mensengevoel’ in mij activeerde.
Want dat had ik hiervoor niet,
Mij naasten deed ik veel verdriet.

Niet dat ik men ooit heb geoordeeld,
Ik heb veel te lang met mezelf en mensenlevens gespeeld.
Maar sindsdien heb ik God om een kans gevraagd,
En de Duivel uit mijn leven gejaagd.

Ik stond op en nam een ander keerpunt in mijn leven,
En intussen keek ik wat voor mooie geschenken God mij heeft gegeven.
Een dak boven mijn hoofd en een vaste baan,
Al moet ik daar wel vroeg voor opstaan.

Ik heb dat er wel voor over,
Dan maar geen Range Rover.
Sta op, vrouw en man,
Verander je leven nu het nog kan!

Morgen is niet gegarandeerd,
Dit is slechts 1 hoofdstuk dat ik van mijn leven heb geëvalueerd.

 

Black and white
Door: Sherida

Black and white girl, sharing a cell
If only on the streets it would go so well
Due to COVID-19 and protests, locked down in a limited space Still the two of you endure this with grace
Even though you have moments of anger and grief
You manage somehow to limit these to be brief

Black and white girl, sharing a cell
If only on the streets it would go so well

You are often treated disrespectfully
But you stand tall and endure the words uttered so cruelly
In your cell, you get dressed and undressed without
any shame As in prison, there is no glory or fame

Black and white girl, sharing a cell
If only on the streets it would go so well

Both sharing the dream of a world without locks
Freedom is all you see when looking at the clocks
Your laughter and tears alternate
In this cell you have found your prison mate

Black and white girl, sharing a cell
If only on the streets it would go so well

May your dreams of all colours come true
When this is over, when you have paid your due
Black and white girl, go find your life
Get back on your feet and may you always thrive

 

Zonder titel
Door: Dennis

In de schaduw van mijn gedachten
staat de zon mij op te wachten
Daar slaan de dagen weer in haar volste
prachten zich met vlagen door mijn
donkerste nachten
dan zal de vreugde mijn pijn weer
verzachten
En als sneeuw voor die zon verdwijnen
de klachten die daar zo hard om
mij lachten.

Ik sta op uit de spagaat die niet
uitgaat van vallen en opstaan
praat, maar erop slaat dat
je met beide benen op de straat
staat voordat je er verder in opgaat.

En nu?

De top drie gedichten en een selectie van de ingezonden tekeningen verschijnen in de Bajesagenda 2021 van Ark Mission die in november wordt uitgereikt. Omdat dit jaar het Exodusconcert in haar huidige vorm niet door kan gaan, zijn we een waardig alternatief aan het bedenken. Binnenkort meer daarover.